Sztuka w starożytnej Grecji była bardzo ceniona. Artyści zajmowali wysoką pozycję społeczną.
Rozwój malarstwa wazowego
Główne ośrodki malarstwa wazowego to Attyka i Korynt. Zaopatrywały one całą Grecję w wazy. Tematyka: mitologia (bóstwo jako człowiek), historia. Zajmowali się nim tylko ludzie wolni.
Styl czarnofigurowy
Styl czarnofigurowy wynika z używanych materiałów i metod. Charakteryzuje się dwubarwnością. Czarne postacie prezentowane są na pomarańczowym tle. Nie przedstawiano kobiet z wyjątkiem bogiń i służących mężczyznom. Postacie zawsze są przedstawiane z profilu, w jednej linii, posiadają obrysy konturowe. Ludziom bardzo często towarzyszą zwierzęta. Występuje podział wewnętrzny, np. szaty. Forma bardzo uproszczona. W malarstwie greckim zaczęły pojawiać się nazwiska twórców.
Styl czerwonofigurowy
Technika efektem stosowania której jest styl czerwonofigurowy pozwalała na większą precyzję. Używano cienkiego pędzelka, dzięki czemu uzyskiwano lepsze efekty. Tematyka jest ta sama. Postacie zaczynają się poruszać, są delikatniejsze, nieco się odwracają.
Amfory panatenajskie
Amfory panatenajskie wręczano zwycięzcom igrzysk sportowych. Motywy na nich umieszczane związane były z boginią Ateną. Wykonywano je w stylu czarnofigurowym.
Malarstwo tablicowe
W okresie klasycznym funkcjonowało także malarstwo tablicowe. Dzieła powstawały na tablicach marmurowych i drewnianych. Do dzisiejszych czasów nie zachowały się jego żadne przykłady.
