Okres hellenistyczny w sztuce starożytnej Grecji – 323 p.n.e. – II w. n.e.
Podboje Aleksandra Macedońskiego. Powstają wielkie monarchie. Ogólny wzrost bogactwa. Sztuka klasyczna zmieniała się.
- Grecy zaczęli stawiać na swobodę, oryginalność, malowniczość
- zgodność z naturą (naturalizm)
- bardzo wysoki poziom techniczny
- dzieła sztuki są kosztownymi przedmiotami
- opierano się na wzorcach klasycznych ( główny temat w malarstwie np. odbicie w lustrze wody)
Tematy: mitologiczne
- wątki z Iliady i Odysei
- tematyka historyczna (bitwy) – podboje Aleksandra Macedońskiego
- portret (HONORYFIKACYJNY – dla uczczenia kogoś znacznego, malowany za życia)
Architektura
Podboje spowodowały zdobycie nowych terytoriów. Tworzenie nowych miast. Wznoszono wiele budowli publicznych. Zmniejszyła się liczba budowli sakralnych.Styl koryncki
Układ urbanistyczny miasta podporządkowany jest układowi terenu i celowi miasta. Słynne miasto PERGAMON.Rzeźba
Kontynuowanie – nurtu tradycyjnego. Nawiązuje do wzorców PRAKSYTELESA. Rzeźba bardzo spokojna, monumentalna. Nie przedstawia się ruchu. Skupia się na harmonijnym przedstawieniu ciała. Jest bardzo anatomicznie potraktowane. Nurt nowatorski – wywodził się z wzorców LIZYPA. W okresie hellenistycznym twórcy stają się anonimowi. Ranga sztuki nieco się obniża. Rodzaje kompozycji hellenistycznej na przykładzie rzeźby. 1. Kompozycja zamknięta „Umierający Gal”:- układ ciała wskazuje na to, że jest ranny
- niczym nie jest zaineresowany
- linia oczu nie wybiega w dal, tworzy zamknięcie
- twórca uwidocznił mięśnie (zaczęto stosować sekcje zwłok), zaczyna się pojawiać wnikliwe studiowanie ciała, mięśni.
- ręce rozrzucone, nogi ustawione na palcach, ciało pokręcone, głowa odrzucona
- każdy element ciała żyje własnym życiem
- ludzie nie są skryci, tylko w jego ruchach uzewnętrznia się życie.
- nienaturalne odchylenie ciała ku tyłowi
- patos ciał związany z patosem treści.
