W starożytnej Grecji wytworzyły się cztery style ceramiczne:
– geometryczny
– orientalizujący
– czarnofigurowy
– czerwonofigurowy
Nazwy pochodzą od motywów malarskich, natomiast kształty naczyń, bardzo różnorodne, były ściśle uzależnione od ich funkcji i były podobne we wszystkich czterech stylach. Bez względu na swe przeznaczenie, każde naczynie składa się z kilku wyraźnie wyodrębnionych części o zharmonizowanych proporcach: stopy, brzuśca, szyjki.
Styl geometryczny – naczynia ozdobione ornamentem o motywach abstrakcyjnych lub figuralnych silnie zgeometryzowanych. Ornament o przebiegu pasowym, rytmicznym, podkreśla architekturę naczynia. Takie uzależnienie zdobienia od zasadniczej konstrukcji naczynia nazywa się tektoniką.
Naczynia prawie całkowicie pokryte były firnisem (czarnym). Jest to glazura wykonana z rozrzedzonej glinki, bogatej w związki żelaza. Nakładana na wazy przed wypaleniem (ciepło-twardnienie). Charakteryzuje się wysokim połyskiem. Miejsca, w których miał znajdować się ornament nie były pokrywane firnisem.
Wazy dipylońskie – bardzo duże, ustawiano na grobach szyjką ku dołowi, bez dna, zraszano przez nie krwią zwierząt groby ludzi bogatych.
Styl orientalizujący – motywy ze sztuki orientalnej, motywy zwierzęce o formach fantastycznych: chimery, sfinksy, gryfy. Znikają naczynia monumentalne.
Lutrofory – używano przy pogrzebach, ślubach do przechowywania wody.
Malarstwo: fryzy, pasy figuralne, sceny mitologiczne. Sylwetka ludzka przedstawiona w sposób karykaturalny. Kontur sylwetki, charakterystyczne nosy. Sylwetki są najczęściej czarne. Także motywy wschodnie: stylizowane liście palmy, lwy itp.
Styl czarnofigurowy – motywy figuralne, abstrakcyjne i roślinne (także orientalne), malowane czarną sylwetką na białym lub czerwonym tle. Przebieg ornamentu rytmiczny.
Styl czerwonofigurowy – motywy figuralne są malowane czerwoną sylwetką na czarnym lub żółtym tle. Główna scena silnie wyodrębniona na brzuśćcu naczynia. Słabiej zaznaczona rytmika, ornament uzależniony od kształtu naczynia.
Środkami wyrazu w malarstwie ceramicznym są: płaska, jednolita plama koloru, cienka linia. Nie brak perspektywy. Malarstwo opowiadało o obyczajach Greków, formach zabaw, gier, o rzemiośle wojennym, o szczegółach ubioru, sprzętach domowych.
