Courbet’a i Gierymskiego można zaliczyć do grupy artystów okresu realizmu. Ich twórczość jest podobna. Obaj wyznaczali nowe trendy. Interesowało ich malarstwo oraz codzienność. Courbet pochodził z rodziny chłopskiej. Był artystą odtwarzającym rzeczywistość, w której żył. Robił to z przysłowiową fotograficzną dokładnością. W jego malarstwie nie ma żadnych podtekstów. Starał się w nim łączyć piękno z prawdą. Uważał, że prawda jest pięknem. Przykładem pracy wynikającej z tej postawy może być obraz zatytułowany „Kamieniarze”. Jest to tzw. programowe dzieło realizmu. Na płótnie przedstawieni są dwaj ciężko pracujący ludzie. Artysta starał się zaprezentować ich w sposób jak najbardziej obiektywny. Courbet namalował wiele dzieł o treści rewolucyjnej i antyklerykalnej. Charakteryzują się one przedstawianiem codzienności w sposób jak najbardziej prawdziwy i rzeczywisty. Gierymski natomiast, potrafił wypracować w swojej twórczości pozytywistyczny stosunek do obserwowanej rzeczywistości społecznej. Jego obrazy takie jak „Trumna chłopska” czy „Powiśle” ukazują krajobraz miejski oraz wiejski jako samoistny obiekt, który identyfikowany jest dzięki charakterystycznemu obyczajowi, pracy i przede wszystkim środowisku. Podejście takie przeciwstawia się traktowaniu rzeczywistości warstw niższych jako przedmiotu zainteresowania i litości warstw wyższych. W twórczości Gierymskiego dostrzec można głęboką analizę indywidualności. Dla artysty miasto ma znaczenie czysto obserwatorskie, jest ono godne uwagi dzięki efektom luministycznym. Przykładem tego jest obraz „Wieczór nad Sekwaną”. Malarstwo w tym czasie przeżywało dynamiczny rozkwit, wyrażający się w różnorodności kierunków. Jednym z nich był impresjonizm, ku któremu Gierymski zmierzał jako jeden z pierwszych. Obu omawianych twórców, różniła narodowość ale łączyła szczera sztuka oraz chęć do przekazywania rzeczywistości naturalnej, prawdziwej, takiej jaką jest.