Napływ Germanów, Celtów, Syryjczyków:
– niszczenie zabytków przeszłości
– powstała sztuka na niezbyt wysokim poziomie
– brak stylu
– brak techniki
VIII – IX w. – powstaje styl (za sprawą Karola Wielkiego) – RENESANS KAROLIŃSKI (Francja, Belgia, Niemcy)
Uniwersalizm – powszechny powrót do antyku (rzymskiego – punkt wyjścia).
Odbiorcy sztuki karolińskiej:
– dwór cesarski
– episkopat
– klasztory
Architektura
Sztuka elitarna. Ludzie pochodzący z różnych ludów tworzyli kulturę ponadlokalną. Zamieszki spowodowały ogromne zniszczenia. Wzrost potrzeby rozbudowy. Budowle zgodne z duchem epoki.
Wznoszono:
– kościoły (nie było ich na tych terenach)
– klasztory
– pałace cesarskie (Karol Wielki posiadał wiele pałaców)
Najwięcej budowano w okresie od VIII – IX w. Zachowało się niewiele budowli. Przetrwały najważniejsze dla tej epoki:
– kościół (kaplica pałacowa) w Akwizgranie (nawiązuje do bizantyjskiego kościoła San Vitale). Budowla na ośmiokątnym planie centralnym. Środkowy ośmiobok przekształca się na zewnątrz w szesnastobok. Posiada obejście, nad którym znajdują się emfory (rodzaj galerii). Górna kondygnacja, arkady wsparte na kolumnach. Zwiększają one ilość miejsca w kościele. W emforach przebywali ludzie (wierni) uprzywilejowani. Potem umieszczano tam kobiety (np. zakonnice). Izolowały się one od reszty osób przebywających w kościele. W budowli znajdują się kolumny przywiezione z Rzymu i Rawenny. Od zachodu w kaplicy usytuowany jest przedsionek, któremu towarzyszą dwie okrągłe wieże. Od wschodu kościół zakończony jest prezbiterium (prostokątnym). Ogólny schemat zaczerpnięty jest z San Vitale. Jest to budowla bardzo oryginalna
– bazyliki trójnawowe z trzema absydami (znajdowała się tam krypta)
– krypty – pod prezbiterium. Składano tam sarkofagi
Kościoły w tym okresie miały dwóch patronów. Posiadały od zachodu dwa transepty (oprócz transeptu wschodniego).
