III w. p.n.e. – kształtuje się tradycja malarstwa
Tematyka:
– zwycięskie bitwy
– uroczystości
Nurty
– oficjalny, dworski, kontynuacja tradycji hellenistycznych (greckich)
– ludowy, plebejski, zrodził się z tradycji ludowych, odzwierciedlał aspekty życia lokalnego. Celem było upamiętnienie wydarzeń ważnych dla Rzymian
Style w malarstwie rzymskim
Styl pompejański I – inkrustacyjny
Panował od II w. p.n.e. do 79 r. p.n.e. Polegał na takim dekorowaniu muru, aby oddana była struktura kamienia
Styl pompejański II – architektoniczny
Wprowadził elementy architektoniczne w celu zasugerowania większej przestrzeni. Malowano np. otwarte drzwi na ścianie, podłogę przedstawiano jako łąkę wśród zarośli. Malowanie elementów architektonicznych służyło rozwinięciu tektoniki ściany. Używano kolorów zimnych
Styl pompejański III – dekoracyjny
Rozwijał się za panowania Augusta
Cechy:
– dominacja koloru ciemnego
– dekoracja ścian (ornament orientalny, ornament egzotyczny – np. kwiaty lotosu)
– „normalne” traktowanie ściany
Styl pompejański III – iluzjonistyczny
Osiągnęło bardzo wysoki poziom
Cechy:
– „rozbicie” ściany, wkomponowywano w nią pejzaże, portrety, martwe natury
– barwy kontrastowe
