Brama Portowa jest jedną z dwóch (obok Bramy Królewskiej) zachowanych do czasów współczesnych bram, będących pozostałością po dawnych fortyfikacjach pruskich. Brama Portowa nazywana była dawniej Brandenburską i Berlińską. W latach 1661 – 1775 w jej miejscu znajdowała się szwedzka Brama Nowa. Została zbudowana według projektu G. C Walravego w latach 1724 – 1740. Usytuowano ją w przedłużeniu ulicy Szerokiej (dzisiaj kardynała Stefana Wyszyńskiego), na zewnątrz średniowiecznej fosy okalającej mury obronne miasta. Prowadziła od niej droga do Fortu Prusy, Berlina, Pasewalku i Tanowa. Znajdujące się przed bramą osiemnastowieczne umocnienia sięgały poza ulicę Potulicką. Znajdowały się tam wojskowe place do ćwiczeń. We wrześniu 1873 roku, po likwidacji twierdzy w Szczecinie, przy Bramie Portowej ustanowiono pasaż, który wybrukowano rok później. Po zburzeniu okolicznych murów, została naruszona konstrukcja bramy. Wtedy też została uznana przez króla za zabytek i przekazana miastu. Bramę odrestaurowano w 1877 roku. Elewacja zewnętrzna została wykonana w 1725 roku przez przez francuskiego rzeźbiarza Bartholome Damarta, a wewnętrzna w 1740 przez Meyera. Obie zwieńczone są szczytami z rzeźbionych panoplii. Od strony przedpola umieszczono napis w języku łacińskim, uzasadniający przejęcie Szczecina przez Prusy. Znajduje się tam również panorama miasta, oraz postać Viadrusa, personifikująca rzekę Odrę. Od strony miasta umieszczono herb Królestwa Prus. Brama udekorowana jest inicjałami króla Fryderyka I Wilhelma oraz pruskimi orłami. W trakcie drugiej wojny światowej kamienne szczyty bramy zdemontowano i ukryto w obawie przed zniszczeniem podczas alianckich nalotów bombowych. W 1957 roku zamontowano je z powrotem. W latach 1992 – 1995 przeprowadzono gruntowną renowację obiektu. W rejonie Bramy Portowej znajdowały się cmentarze garnizonowe. W połowie dziewiętnastego wieku (po budowie Nowego Miasta w latach 1845 – 1847) ustanowiono cmentarz przy ulicy Więckowskiego (na skraju wałów, przeniesiono tam cmentarz z rejonu pl. Zawiszy). W latach sześćdziesiątych dziewiętnastego wieku, powstał nowy cmentarz wojskowy, przy ulicy Kopernika. W 1877 roku roku zatwierdzono zaprojektowany przez K. Kruhla układ urbanistyczny w rejonie Bramy Portowej. Do projektu wprowadzano poprawki jeszcze w latach 1881 – 1882, aby ostatecznie go przyjąć w roku 1900. Na przeciwko bramy, w obszarze znajdującego się tam zieleńca przewidziano budowę kościoła (na placu Zwycięstwa). Plac przy Bramie Portowej , po 1912 roku udekorowano ozdobnymi gatunkami drzew i krzewów oraz kwietnikami. Zadbano aby okoliczna zabudowa należała do najbardziej reprezentacyjnych w mieście. Do dzisiaj zachowała się między innymi kamienica usytuowana na rogu ulicy Potulickiej. W 1929 roku wybudowano na miejscu wzniesionego w 1869 roku odwachu miejskiego gmach należący do firmy UFA, w którym mieściło się kino i restauracje. Budynek nazywano UFA-Palace. Po drugiej wojnie światowej w budynkuy umieszczono Dom Towarowy „Posejdon”. Podczas drugiej wojny światowej rejon Bramy Portowej uległ dość dużym zniszczeniom. W latach sześćdziesiątych wybudowano domy mieszkalne przy ulicy Wyszyńskiego. W zespole zieleni znajdującym się naprzeciwko Bramy Portowej zidentyfikowano trzydzieści pięć gatunków i odmian drzew i krzewów, w tym dąb zimozielony, dąb węgierski, grab pospolity – odmiana kędzierzawa, jesion wyniosły – odmiana jednolistna, wiąz górski – odmiana stożkowa. Znajduje się tam także pomnik K. Ujejeskiego. Obecnie przy placu Brama Portowa stoi również zespół budynków noszących tę samą nazwę. Ze strony internetowej wykonawcy projektu można dowiedzieć się między innymi, że „Są to dwa budynki biurowe zlokalizowane w ścisłym śródmieściu Szczecina. Pierwszy z nich oferuje cztery tysiące metrów kwadratowych powierzchni biurowej oraz pięćset osiemdziesiąt metrów kwadratowych powierzchni usługowej. Brama Portowa II to sześć tysięcy osiemset metrów kwadratowych powierzchni biurowej oraz tysiąc czterysta metrów kwadratowych powierzchni usługowej. Budynki wypełnią narożniki Placu Bramy Portowej, tworząc kameralne i prestiżowe dominanty przy Alei Niepodległości. Bezpośredni dostęp do infrastruktury miasta, parkingi podziemne i szybki dostęp do najważniejszych miejsc w Szczecinie stanowią o wyjątkowej wartości projektu.”